ایران من!


سلام ای سرخ، ای رنگ شهادت


سپید آیین سبزستان غیرت


سلام ای آسمان عشق ایمان


سلام ای سرزمن پاک ایران


دوباره تیر را اندر کمان کن


دوباره آرشی دیگر عیان کن

متن کامل شعر در ادامه مطلب

ادامه نوشته

سلام دوستان عزیز

بعد از  یک وقفه ی خیلی طولانی بازم به جمع صمیمی وگرمتون پیوستم .

امیدوارم در کنار هم بتونیم یه وبلاگ خوب داشته باشیم .

 از اینکه باز هم پستهای زیباتون رو می بینم خوشحالم

ونوس


ستاره

یه شب خوب تو آسمون

یه ستاره  چشمک زنون

خندید و گفت کنارتم

تا آخرش تا پای جون

ستاره ی قشنگی بود

آروم و ناز و مهربون

ستاره شد عشق منو

منم شدم عاشق اون

اما زیاد طول نکشید عشق منو ستاره جون

ماه اومدو ستاره رو دزدو برد نامهربون

حالا شبا به یاد اون

چشم میدوزم به آسمون

دلم میخواد داد بزنم این بود قول و قرارمون

 

 

جــــزیـــــره

 

من همون جزيره بودم  خاکي و صميمي و گرم
واسه عشقبازي موجا  قامتم يه بستر نرم
يه عزيزدردونه بودم پيش چشم ِخيس موجا
يه نگين سبز خالص روي انگشتر دريا
...
تا که يک روز تو رسيدي توي قلبم پا گذاشتي
غصه هاي عاشقي رو تو وجودم جا گذاشتي
زير رگباره نگاهت دلم انگار زير و رو شد
براي داشتن عشقت همه جونم آرزو شد
تا نفس کشيدي انگار نفسم بريد تو سينه
ابر و باد و دريا  گفتن حس عاشقي همينه

 اومدي تو سرنوشتم بي بهونه پا گذاشتي
اما تا قايقي اومد از من و دلم گذشتي
رفتي با قايق عشقت سوي روشني فردا
من و دل اما نشستيم چشم به راهت لبه دريا

 

دل من

 

در چشمانم تنها يي ام را پنهان مي کنم...........

در دلم ، دلتنگي ام را..............

 در سکوتم ، حرفهاي نگفته ام را............

در لبخندم ، غصه هايم را.............

 دل من چه خردسال است ،

 ساده مي نگرد.............

 ساده مي خندد ،..........

 ساده مي پوشد.............

دل من از تبار ديوارهاي کاه گلي ست...........

 ساده مي افتد..............

 ساده مي شکند..........

ساده مي ميرد